Boelens Place
Duitsland 2017
Zonder plan het Westerwald in
Vier dagen motorrijden en kamperen bij Boele’s Place
Soms is de beste voorbereiding… geen voorbereiding. Dit keer bellen we simpelweg naar Boele’s Place met de vraag of er nog plek is op het kampeerveld. Het antwoord is kort en krachtig: ja. Meer hoeft het niet te zijn. Vier dagen sturen door het Westerwald, overnachten op een motorcamping inclusief ontbijt en diner. Dus alleen de tent, slaapmat, slaapzak en wat persoonlijke uitrusting mee.
Meer plannen we niet. Bevalt het niet, dan rijden we verder. Zo eenvoudig is het eigenlijk. De reviews zijn goed, dus het zal wel goed komen.
Aankomst bij Boele’s Place
Heiborn
Na mijn slechte ervaring vorig jaar bij hotel Görres in Wachtenberg (Eifel) ben ik eerlijk gezegd wat sceptisch over wat ons in Heiborn te wachten staat. Maar die twijfel verdwijnt al snel.
In één woord: super.
Boele’s Place ademt een no-nonsense sfeer, gecombineerd met een gastvrijheid die je het gevoel geeft dat alles hier om jou draait. Geen poeha, geen opgelegd gedoe — gewoon oprechte aandacht. Zo zou elk motorhotel moeten zijn.
Het eerste advies bij aankomst is veelzeggend:
“Zet eerst maar rustig je tent op, daarna praten we wel verder.”
Na het opzetten van de tent volgt een welkomstdrankje en een korte rondleiding. De enige huisregel?
“Er wordt niet gezeurd.” Dat zegt eigenlijk alles.
Kamperen met comfort
Voor kampeerders is alles uitstekend geregeld. Nette toiletten en douches, schone handdoeken en washandjes liggen gewoon klaar. De hele dag door staan er gratis koffie en thee, zoveel je maar wilt. Dat klinkt simpel, maar juist die details maken het verschil na een lange dag sturen.
Het bier dat hier geschonken wordt komt van de lokale brouwerij Hachenburger. Zelfs voor een niet bierdrinker zoals ik is het verrassend goed te doen: zacht, vol van smaak en volgens kenners vergelijkbaar met Jupiler.
Eten en drinken: royaal en met aandacht
Het ontbijt en de warme maaltijden zijn ronduit uitstekend. Je eet zoveel je wilt, drie stukken vlees? Geen probleem. Er is meer dan genoeg. Belangrijker nog: de kwaliteit is hoog. Je proeft dat hier met aandacht en liefde wordt gekookt. Geen massawerk, maar eerlijke, goed bereide maaltijden.
Op zaterdagavond doen we mee met de vaste BBQ-avond. Ook die is formidabel: goed vlees, goede sfeer en lange motorverhalen tot in de avond.
Bolsward naar Heimborn
444 kilometer sturen richting het Westerwald
Om 09:00 uur staan de motoren beladen en startklaar in Bolsward. De weersvoorspellingen zijn goed, de koffie zit erin en het strijdplan ligt vast. Althans… globaal. Want anders dan zowel TomTom als Garmin suggereren, kiezen we bewust niet voor de standaardroute via Oberhausen. Vandaag gaan we via Meppen Duitsland in.
De grens over bij Emmen
Na eerst nog even vol te tanken, zetten we koers richting de A37. In de buurt van Emmen steken we de grens over en pikken de Duitse A31 op, richting het zuiden. Een fijne, rustige snelweg die het mogelijk maakt om in één ruk wat kilometers te maken. Na een paar uur op de grote weg zijn we het echter zat. Tijd voor afwisseling. Het laatste stuk willen we binnendoor rijden. Met zowel een Garmin als een TomTom aan boord kan dat geen probleem zijn… denken we.
“Spannende route”, hoe spannend wil je het hebben?
J.G. voert op zijn TomTom een spannende route in. Dat blijkt achteraf een instelling met meerdere gradaties te zijn. In eerste instantie gaat het uitstekend: we rijden over provinciale wegen, mooie lijnen, weinig verkeer, perfect gezien de afstand die we nog voor de boeg hebben. Maar al snel besluit de TomTom dat spannend ook écht spannend moet zijn.
De wegen worden smaller, bochtiger en slechter. Van asfalt naar half verhard, en uiteindelijk zelfs grind. Met zwaar bepakte motoren is dit allesbehalve ideaal. Het rijdt onrustig en vraagt meer aandacht dan wenselijk is op deze eerste dag. We besluiten de route een niveau terug te schakelen naar iets minder spannend. En dat blijkt de juiste keuze.
Rijden zoals het bedoeld is
De wegen worden weer beter, overzichtelijker en sneller. Mooie bochten, goed asfalt en een tempo dat past bij lange afstanden. Dit is genieten. Tegelijkertijd een goede les voor de rest van het motorweekend: spannend is leuk, maar niet altijd praktisch. Met deze instelling rijden we ontspannen door naar Heiborn en arriveren ruim op tijd voor het avondeten bij Boele’s Place.
Aankomst en kampvuurverhalen
We worden hartelijk ontvangen en direct naar de koffie verwezen. Daarna zetten we de tenten op het daarvoor bestemde veld. We zijn zeker niet de eersten vandaag, maar ook lang niet de laatsten.
De sfeer is meteen goed. Zoals dat gaat op een motorcamping raken we al snel in gesprek met andere motorrijders. Het gaat over motoren (uiteraard is ieders eigen motor de beste), snelheid, bochten en routes. En zoals altijd worden de verhalen net iets beter na één of twee biertjes.
Vooruitkijken
Tussen de gesprekken door plannen we alvast de route voor de volgende dag. Daarna zoeken we onze tent op. De eerste 444 kilometer zitten erop. Het was een lange dag, maar een goede.
Tijd voor een welverdiende nachtrust, morgen wacht het echte bochtenwerk.
Rond de Loreley
234 km puur rijplezier
Na de nodige koppen koffie en een uitstekend ontbijt maken we ons gereed voor een nieuwe dag. Vandaag staat het Duitse Rijnland-Palts op het programma. De route laten we volledig over aan de TomTom van J.G., want in deze regio hoef je eigenlijk maar één ding te doen: rijden. Het gebied barst van de mogelijkheden en één van de vaste ankerpunten voor vandaag is de legendarische Loreley.
Zoals bij elk “goed” plan horen ook vandaag weer een paar kleine verrassingen en uitdagingen. Dat nemen we voor lief – sterker nog, het hoort bij motorrijden. Eerst maar eens op zoek naar brandstof, zowel voor de machines als voor onszelf, en dan met frisse moed op pad.
Herborn – historie aan de Dill
De eerste stop op de route is het stadje Herborn, gelegen aan het riviertje de Dill. Het historische centrum ademt vakwerk, smalle straatjes en een rijke geschiedenis. Met de motor kom je het oude centrum niet in, wat ons dwingt tot een korte culturele wandeling.Het is er gezellig druk en we lijken zowaar tot de jongste toeristen te behoren. Met regelmaat worden er bussen vol senioren uitgeladen, die zich gedisciplineerd achter gidsen met vlaggetjes aan door het stadje laten voeren, langs souvenirwinkeltjes en historische panden. Een mooi tafereel en een leuke onderbreking van het rijden. Na het verkennen van Herborn trakteren we onszelf op een goede kop koffie. Daarna is het tijd om de motoren weer op te zoeken en koers te zetten richting het hoofddoel van vandaag: de Loreley.
Op weg naar de Rijn
Het weer werkt mee en de wegen nodigen uit. Het landschap is glooiend en afwisselend, met lange doordraaiers en rustige trajecten. Naarmate we de Rijn naderen verandert het karakter van de route merkbaar. De heuvels worden steiler, de hoogteverschillen groter en het aantal bochten neemt toe. Precies zoals je het als motorrijder graag ziet: meer bochten, meer dynamiek en meer rijplezier. Het Rijnland-Palts laat zich hier van zijn beste kant zien en elke kilometer voelt als een uitnodiging om nog even door te rijden.
Westerwald
Eifel | 237 km
De route van vandaag hebben we vooraf gedownload en tijdens de voorbereiding zag deze er veelbelovend uit: voldoende bochten en met 237 kilometer precies lang genoeg voor een ontspannen, maar afwisselende dag. Na een stevig ontbijt, prettig geregeld, alles staat klaar en je hoeft nergens aan te denken, zijn we klaar om te vertrekken.
Zoals vaker blijken mijn Garmin en de TomTom van J.G. het niet volledig met elkaar eens, ondanks dat we exact dezelfde route hebben ingeladen. Het blijft een bekend fenomeen: ieder navigatiesysteem interpreteert de route nét even anders. Geen probleem, vandaag volgen we de TomTom.
We slingeren in zuidelijke richting naar de Rijn, die we met één van de vele veerpontjes oversteken naar de zuidelijke oever. Het blijft een charmante manier van oversteken en geeft de rit meteen iets extra’s. Ondanks onze inspanningen om de route zo nauwkeurig mogelijk te volgen, stuiten we ook vandaag op enkele wegen die afgesloten zijn voor motorrijders. Dat hoort er inmiddels een beetje bij.
Het traject tussen de Rijn en de Moezel blijkt zonder twijfel het hoogtepunt van de dag: prachtige haarspeldbochten, mooie klimmetjes en heerlijk asfalt dat uitnodigt tot ontspannen sturen. Helaas komt hier abrupt een einde aan zodra we de Moezel bereiken.
We vervolgen de route langs de westzijde van de Moezel en rijden het Eifelgebied in. Dit oude vulkanische landschap voert ons weer noordwaarts. De wegen zijn hier rechter en golven door het terrein. Hoewel het landschap indrukwekkend is, hadden we ons van dit gedeelte eerlijk gezegd iets meer voorgesteld. Maar ook dat hoort bij motorrijden: niet elke kilometer kan spectaculair zijn.
Via Koblenz besluiten we wat cultuur mee te pikken en stoppen voor een kop koffie bij het monument van Keizer Wilhelm. In Koblenz blijkt motorrijdersvriendelijkheid geen loze belofte: motoren parkeren hier gratis en er zijn speciaal aangewezen parkeervakken. Netjes geregeld.
Na de pauze steken we opnieuw de Rijn over, ditmaal terug naar de noordelijke oever. Via rustige binnenwegen rijden we terug naar onze uitvalsbasis, Boeles Place. Daar wacht ons een perfect georganiseerde barbecue. Vlees in overvloed en een ongedwongen sfeer: je pakt waar je zin in hebt.
Terugkijkend hebben we een geweldig lang weekend gehad, met een uitmuntende gastvrijheid. Deze locatie is absoluut een aanrader: een mooie omgeving en bij uitstek geschikt om met de motor te toeren. Wij komen hier zeker nog eens terug, om dan vooral de oostkant van het gebied verder te verkennen, richting Königswinter.
Heimborg – Bolsward, 420 km
Na de gezellige avond van gisteren en opnieuw een uitstekend ontbijt is het tijd om de koffers te pakken en ons voor te bereiden op de terugreis. Niet voordat we nog samen een laatste kop koffie drinken en globaal het plan voor vandaag bepalen. Het afscheid is hartelijk; zo’n plek verlaat je met een goed gevoel.
We rijden eerst via provinciale wegen richting Düsseldorf. Het is geen route vol verrassingen, maar wel prettig om rustig op gang te komen. Vanaf Düsseldorf kiezen we voor de autobaan en zetten koers naar de grens bij Venlo. Vanaf daar is het rechttoe rechtaan richting huis.
Vandaag is geen dag van bochten, uitzichten of bijzondere stops – het is simpelweg kilometers maken. Een dag van doorrijden, het hoofd leeg en de motor laten lopen. Het weer werkt mee en dat maakt het rijden comfortabel en ontspannen. Met goede omstandigheden voelt zelfs een lange snelwegrit een stuk aangenamer.
Terugkijkend was dit een mooie, korte vakantie. Goede routes, fijne stops en vooral veel rijplezier. Een bestemming waar ik zonder twijfel nog eens naar terug zal keren.